دعوای فسخ معامله

فسخ معامله به صورت کلی فرع بر اثبات وقوع عقد است، مگر آنکه اصل وجود عقد مورد تصدیق طرفین بوده باشد. اگر طرف مقابل وقوع عقد را انکار کند یا مدعی شود که معامله‌ای اساساً انجام نشده، خواهان ناگزیر است ابتدا وجود و اثبات وقوع عقد را به عنوان پیش‌نیاز دعوا ثابت نماید. در غیر این صورت، دادگاه به دعوای فسخ رسیدگی نخواهد کرد، زیرا فسخ معامله تنها در صورتی معنا دارد که عقدی معتبر از پیش وجود داشته باشد.